Πέτρος Μώρης

Petros Moris, The Gift of Automation, 2018
Petros Moris, The Gift of Automation, 2018

Οι πρώτες αυτοκίνητες μηχανές, γνωστές ως αυτόματα, έχουν πανάρχαιες ρίζες. Αναπτύχθηκαν από τους πολιτισμούς της Μεσογείου κατά τους ελληνιστικούς και μετέπειτα μεσαιωνικούς χρόνους ως συνθέσεις επιστημονικής καινοτομίας και αισθητικού θαυμασμού, αλλά και ως αντικείμενο ελεύθερης διδασκαλίας και όχι προνόμιο περιορισμένων συντεχνιών και πνευματικών ελίτ. Αποτελούν την τεχνολογία αιχμής κάθε εποχής, ταυτόχρονα όμως και τα δημιουργήματα μιας μυθικής ενόρασης και ποιητικής φαντασίας. Εμπεριέχουν όχι μόνο τον αρχαίο ελληνικό μύθο, αλλά και το ισχυρό φαντασιακό της ανθρώπινης προόδου.

Ο Πέτρος Μώρης στο έργο του διασχίζει τη διαχρονία του τεχνολογικού πολιτισμού και των συνδηλώσεων αυτού. Εκκινώντας από τις ιστορικές και μυθολογικές απαρχές των αυτομάτων και ρομπότ, το έργο του Το δώρο του αυτοματισμού αποτελεί μια σειρά γλυπτικών εγκαταστάσεων που διερευνούν την ιστορική εξέλιξη και τις σύγχρονες εκφάνσεις του αυτοματισμού. Ενός πεδίου δηλαδή επιστημονικής εφαρμογής και φιλοσοφικής διερεύνησης που διέτρεξε ποικιλόμορφα τη σκέψη πολιτικών επιστημόνων, ιστορικών, αλλά και καλλιτεχνών.

Για την ολοκλήρωση του έργου αντλήθηκαν μορφολογικά και εννοιολογικά στοιχεία από τις περιγραφές των αρχαίων αυτομάτων και αξιοποιήθηκαν διαδικτυακά ανασυρόμενα μοντέλα ανοικτής πνευματικής ιδιοκτησίας και τρισδιάστατες καταγραφές δημόσιων γλυπτών. Σε κατασκευαστικό επίπεδο, οι τεχνικές μετάφρασης του πρωταρχικού αυτού περιεχομένου σε υλικές φόρμες μπορούν να κατηγοριοποιηθούν ως διαδικασίες υπολογιστικά ελεγχόμενης παραγωγής, από το 3D-printing μέχρι σύνθετες μεθόδους βασισμένες σε τεχνολογίες CNC συνδυασμένες με τη χρήση παραδοσιακών τεχνικών όπως η χύτευση, η ψηφιδωτή σύνθεση και η επιμετάλλωση με ηλεκτροδιαμόρφωση.

Οι γλυπτικές εγκαταστάσεις οργανώνονται κατασκευαστικά πάνω σε μεταλλικές σκηνικές πλατφόρμες. Ως ένα νέο είδος «σκηνών», ολοκληρώνονται από εικονογραφικά στοιχεία προερχόμενα από το αστικό underground και την τεχνο-κουλτούρα του διαδικτύου, από παρεμβατικά γκράφιτι μέχρι vector γραφικά και freeware γραμματοσειρές.

Μέσα από τη σύνθεση τεχνικών, αλλά και πτυχών της ιδεολογίας, που συνοδεύουν τον αυτοματισμό σε σχέση με τον αστικό χώρο, ο Μώρης παίρνει τη δική του θέση και «στάση»: αναδεικνύει τον αυτοματισμό όχι μόνο σαν μια επίκαιρα επίμονη τεχνολογική κατηγορία, αλλά κυρίως ως μια διαχρονική πολιτισμική αναζήτηση, μεταπλάθει πλαστικά τις πρακτικές των κατανεμημένων μέσων, ανανεώνει το λεξιλόγιο των υπολογιστικών συστημάτων και την εμπειρία της τεχνολογικής πρόθεσης. Τελικά φωτίζει το σημείο τομής των ευχών και των απειλών για την εξέλιξη των σχέσεων ανθρώπου και επιστήμης, τέχνης και τεχνικής, ελευθερίας και ελέγχου, λόγου και μυθολογίας.
Θούλη Μισιρλόγλου

12|10|2019 - 16|02|2020
Τρ-Τε-Πα-Σα 10:00-16:00, Πε 10:00-18:00 Κυριακή & Δευτέρα κλειστά
Ελεύθερη είσοδος

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Φορέας Χρηµατοδότησης

ΕΣΠΑ 2014-2020

Φορέας ∆ιοργάνωσης

MOMus