Art Workers’ Coalition

1

Η ιστορία της αφίσας «Q. And babies? A. And babies.»

Η αφίσα επρόκειτο να χρηματοδοτηθεί στα τέλη του 1969 από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (ΜοΜΑ) και την ομάδα Art Workers' Coalition ως έκφραση κατακραυγής για τη σφαγή του Μι Λάι (Songmy).

Το πρωί της 16ης Μαρτίου 1968, Αμερικανοί στρατιώτες του Τρίτου Λόχου της 11ης Ταξιαρχίας, εισήλθαν στο χωριό Μι Λάι του Νότιου Βιετνάμ και σκότωσαν περισσότερους από 3000 αμάχους, ανάμεσά τους γυναίκες, παιδιά και ηλικιωμένους. Όπως αποκάλυψαν αργότερα αυτόπτες μάρτυρες, πολλοί γέροι άνδρες εκτελέστηκαν με ξιφολόγχη, γυναίκες και παιδιά εκτελέστηκαν με μια σφαίρα στο πίσω μέρος του κεφαλιού τους ενώ προσεύχονταν, και τουλάχιστον ένα νεαρό κορίτσι βιάστηκε και στη συνέχεια δολοφονήθηκε. Μέχρι το μεσημέρι της ίδιας μέρας, ολόκληρο το χωριό είχε γίνει παρανάλωμα του πυρός, ενώ οι κάτοικοί του εγκαταλείφθηκαν νεκροί ή ετοιμοθάνατοι.

Μόλις τον Νοέμβριο του 1969, όταν ο δημοσιογράφος Seymour Hersh δημοσίευσε τις εκτεταμένες συνομιλίες του με τον πρώην στρατιώτη και βετεράνο του Βιετνάμ Ronald Ridenhour, άρχισε να πληροφορείται η αμερικανική κοινή γνώμη τις λεπτομέρειες του τι είχε συμβεί. Μετά τις αποκαλύψεις, η σφαγή στο Μι Λάι έγινε πρωτοσέλιδο στα περιοδικά Time και Newsweek. Το τηλεοπτικό δίκτυο CBS παρουσίασε μια συνέντευξη του Mike Wallace με τον Paul Meadlo, έναν από τους στρατιώτες που είχαν υπακούσει στις εντολές του υπολοχαγού William Calley να ρίξουν τους κατοίκους του χωριού σε ένα χαντάκι και να τους πυροβολήσουν.

Τίποτε όμως δεν μπορούσε να προετοιμάσει την αμερικανική κοινή γνώμη για τις φωτογραφίες που θα εμφανίζονταν στο τεύχος της 5ης Δεκεμβρίου του 1969 του περιοδικού LIFE. Οι φωτογραφίες [...] είχαν ληφθεί από τον Ron L. Haberle, φωτογράφο του αμερικανικού στρατού, ο οποίος είχε πάει στο χωριό, περιμένοντας ότι θα κατέγραφε μια μεγάλης κλίμακας επίθεση κατά τάγματος Βιετκόνγκ. Αντ' αυτού, οι σοκαριστικές εικόνες του μετέφεραν στην Αμερική τη φρικαλεότητα του Μι Λάι, και θα χρησιμοποιούνταν αργότερα για την καταδίκη του λοχαγού Calley για δολοφονία.

Στα τέλη του 1969, η φωτογραφία του Haberle που απεικονίζει ένα χαντάκι γεμάτο πτώματα Βιετναμέζων, επελέγη για την παραγωγή μιας αφίσας από το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης (MoMA) και τους Art Workers' Coalition, μια χαλαρή ομάδα καλλιτεχνών, συγγραφέων και κινηματογραφιστών, η οποία απαιτούσε τη ριζική μεταρρύθμιση του κατ' αυτούς διεφθαρμένου κατεστημένου κόσμου της τέχνης. Μεγάλο μέρος της δράσης της ομάδας εκείνη τη χρονιά είχε ως στόχο το Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης, στο οποίο απηύθυναν μια λίστα απαιτήσεων που αφορούσαν μεταξύ άλλων την καθιέρωση γενικής ελεύθερης εισόδου και τη δημιουργία μιας ξεχωριστής αίθουσας για την έκθεση έργων μαύρων και Πορτορικανών καλλιτεχνών. Τον Οκτώβριο, η AWC ζήτησε από το Μουσείο να κλείσει τις πόρτες του μέχρι το τέλος του πολέμου, υποστηρίζοντας ότι «δεν δικαιολογείται με κανέναν τρόπο η απόλαυση της τέχνης για όσο διάστημα εμπλεκόμαστε ενεργά στη μαζική δολοφονία ανθρώπων».

Ωστόσο οι συζητήσεις ανάμεσα στο MoMA και την AWC συνεχίστηκαν, και σε μια μετέπειτα συνάντηση το ίδιο έτος, ο φίλα προσκείμενος στην AWC καλλιτέχνης Irving Petlin εισηγήθηκε την από κοινού δημιουργία μιας αφίσας για μαζική παραγωγή, που θα αφορούσε την καταδίκη της σφαγής του Μι Λάι, ιδέα που έτυχε της ενθουσιώδους υποστήριξης της πλειονότητας των ανώτερων στελεχών του Μουσείου. Ο σχεδιασμός της αφίσας θα περιλάμβανε τη φωτογραφία του Haberle, με την εκτυπωμένη λεζάντα «And babies? And babies.» – την ερώτηση δηλαδή που είχε θέσει σοκαρισμένος ο Mike Wallace στον Meadlo στη συνέντευξη του CBS. Στα μέσα Δεκεμβρίου, η AWC είχε εξασφαλίσει άδεια να χρησιμοποιήσει τη φωτογραφία. Λιθογράφοι του σωματείου παρείχαν δωρεάν τις υπηρεσίες τους, ενώ εξασφαλίστηκε και η δωρεάν παροχή χαρτιού. Οι έγχρωμες εκτυπωτικές πλάκες ήταν έτοιμες στις 18 Δεκεμβρίου, και το μόνο που απέμενε πλέον ήταν η έγκριση του Μουσείου.

Όταν πληροφορήθηκε το εγχείρημα, ο William S. Paley, πρόεδρος του διοικητικού συμβουλίου του Μουσείου και επικεφαλής του CBS, αρνήθηκε να δεσμεύσει το MoMA «σε οποιαδήποτε τοποθέτηση για οποιοδήποτε ζήτημα δεν συνδεόταν άμεσα με κάποια συγκεκριμένη λειτουργία του Μουσείου». Ο Paley προσφέρθηκε να θέσει το ζήτημα «χωρίς προκατάληψη» στο συμβούλιο στη συνεδρίαση της 8ης Ιανουαρίου, έκρινε όμως πιθανό ότι το ΔΣ θα υποστήριζε την απόφασή του να μην μπει το όνομα του MoMA στην αφίσα.

Η ομάδα Art Workers' Coalition προχώρησε μονομερώς στην έκδοση της αφίσας, χωρίς την επίσημη έγκριση του Μουσείου, τυπώνοντας 50.000 αντίτυπα, τα οποία διανεμήθηκαν «δωρεάν ανά τον κόσμο», μεταξύ άλλων και στο λόμπι του Μουσείου. Η AWC διοργάνωσε επίσης μια δράση στο Μουσείο, με μέλη της ομάδας να κρατούν αντίγραφα της αφίσας μπροστά από το αντιπολεμικό έργο Γκερνίκα του Πικάσο, και μια αγρυπνία «για τα νεκρά παιδιά που δολοφονήθηκαν στο Songmy και σε όλα τα άλλα Songmy».

Κείμενο από την έκθεση The Path of Resistance. MoMA meets Moderna 1960-2000 που διοργανώθηκε στο Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης της Νέας Υόρκης από τις 19/5/2001 μέχρι τις 26/8/2001.

Πηγή: darkmatterarchives.net

12|10|2019 - 16|02|2020
Τρ-Τε-Πα-Σα-Κυ 10:00-18:00, Πε 10:00-22:00 Δευτέρα κλειστά
4€ γενική είσοδος. Ισχύουν μειωμένα εισιτήρια και ατέλειες.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Φορέας Χρηµατοδότησης

ΕΣΠΑ 2014-2020

Φορέας ∆ιοργάνωσης

MOMus