Johan Grimonprez - Maybe the sky is really green and we’re just colourblind

Johan Grimonprez, Maybe the Sky is Really Green
Johan Grimonprez, Maybe the Sky is Really Green

Η στάση ως παύση μπορεί να είναι προϋπόθεση για αναστοχασμό, συνθήκη εγρήγορσης και γνωστική διαδικασία σφαιρικής κατανόησης της πραγματικότητας που οδηγεί σε συνειδητή δράση˙ μπορεί, όμως, να σημαίνει και το εντελώς αντίθετο όταν δηλώνει το φαινομενικά κενό διάστημα που διακόπτει μια δραστηριότητα, το διάλειμμα που συνεπάγεται χαλαρότητα, ανάπαυλα, αποσπασματικότητα, υποτονικές αντιστάσεις, και τελικά απραξία.

Ο Johan Grimonprez, στη βίντεο εγκατάσταση-lounge Maybe the sky is really green and we're just colourblind: On Zapping, Close Encounters and the Commercial Break (2011-σήμερα) χρησιμοποιεί ως αναφορά αυτή τη φράση από την τηλεοπτική σειρά Simpsons («ίσως ο ουρανός να είναι πράγματι πράσινος και απλώς εμείς να έχουμε αχρωματοψία») προκειμένου να ξεδιπλώσει την ιστορία του διαλείμματος για διαφημίσεις και του ζάπινγκ, της αποσπασματικής εναλλαγής εικόνων και ήχων, του κυρίαρχου κατακερματισμένου τρόπου αντίληψης της πραγματικότητας, απόλυτα χειραγωγούμενου και κατευθυνόμενου, που προσδιορίζει τη στάση μας και, τελικά, την ιστορία του σύγχρονου ανθρώπου. Ξεκινώντας από το Halloween του 1938, από την περίφημη ραδιοφωνική εκπομπή του Όρσον Γουέλς The War of the Worlds και τη μαζική υστερία που ακολούθησε την αποσπασματική της ακρόαση από εκατομμύρια Αμερικανούς που πείστηκαν για την υποτιθέμενη άφιξη εξωγήινων, ο Grimonprez αφηγείται, συχνά με πικρό χιούμορ, ενδεικτικά στιγμιότυπα της ιστορίας αυτής με φόντο την Αμερική από τη δεκαετία του 1950 μέχρι σήμερα. Η αφήγηση, που απαρτίζεται από κείμενα και τηλεοπτικά αποσπάσματα διαφημίσεων, εκπομπών και ειδήσεων, συνθέτει το βίντεο κλιπ της τρομοκράτησης, της παραπληροφόρησης, της συσκότισης, της επιβολής και της διαχείρισης της νεότερης αμερικάνικης –δυτικής– ιστορίας με επίκεντρο την ιδεολογική κατασκευή του κινδύνου που έρχεται από το διάστημα, της εξωγήινης απειλής που ταυτίζεται με μια σειρά «άλλους», από τους κομμουνιστές κατά τη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου, έως τους Άραβες στη μετά την 11η Σεπτεμβρίου εποχή. Ο Grimonprez ανασυνθέτει στον εκθεσιακό χώρο του Μουσείου Σύγχρονης Τέχνης του MOMus το σαλόνι του σπιτιού μας όπου παρακολουθούμε την ιστορία του φόβου ως μέσου χειραγώγησης, από τα πρώτα χρόνια της τηλεόρασης μέχρι τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Περισσότερο όμως παρακολουθούμε τον εαυτό μας να την παρακολουθεί, έχοντας μπροστά στα μάτια μας την ερώτηση με την οποία κλείνει η ιστορία του Grimonprez: μήπως τελικά οι πραγματικοί εξωγήινοι είμαστε εμείς;

Λουίζα Αυγήτα

12|10|2019 - 16|02|2020
Τρ-Τε-Πα-Σα-Κυ 10:00-18:00, Πε 10:00-22:00 Δευτέρα κλειστά
4€ γενική είσοδος. Ισχύουν μειωμένα εισιτήρια και ατέλειες.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Φορέας Χρηµατοδότησης

ΕΣΠΑ 2014-2020

Φορέας ∆ιοργάνωσης

MOMus