Βαγγέλης Πλοιαρίδης

Vangelis Pliarides, Diet in old age, 2019

Ο Βαγγέλης Πλοιαρίδης, με σταθερό θεματολογικό και υφολογικό προσανατολισμό, εμποτίζει τις εικόνες του με μια σχεδόν απειλητική ατμόσφαιρα. Μέσα στον μεγάλο χάρτη που ανοίγει η ζωγραφική του, από το Λάος στην Νότια Αφρική και από τη Σρι Λάνκα και τη Βιρμανία ως την Ελλάδα ή από την Ταϋλάνδη στην Καμπότζη και τις Φιλιππίνες, η εικονογραφία του αντλεί συχνά από αυτοβιογραφικά στοιχεία. Τουρίστες, κυνηγοί, τροπικές καλύβες, πλοία και ρευστά σώματα φτιάχνουν το σκηνικό διαφορετικών αφηγήσεων. Το ταξίδι, οι τόποι, ο έρωτας, τα ατυχήματα, η βία και η τρυφερότητα, οι διαλυμένοι άνδρες και γυναίκες, η ζωή άνω κάτω μοιάζουν να είναι η ατέλειωτη δεξαμενή του. Το σύμπαν αυτό μοιάζει τελικά να επιτίθεται ολοκληρωτικά στην τάξη και τη λογική αυτού που ονομάζουμε «πραγματικότητα».

Η εμπειρία του πραγματικού ταξιδιού, με τη συστηματική διαμονή του καλλιτέχνη σε απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου, είναι καθοριστικός παράγοντας μιας διαφορετικής στάσης απέναντι στη ζωή και τους τρόπους της, καθώς και στη δυτική κοσμοθεωρία. Η τέχνη μέσα από το έργο του, ξαναγίνεται όχι παραστατικό σύμπαν, αλλά αναπαραστατικό αίνιγμα, υπαρξιακό στοίχημα, μεταφυσική πρόκληση, οπτικό παράδοξο, ανθρωπολογική απειλή.

Στα νέα έργα Αϋπνία στη Λήμνο και Δίαιτα σε μεγάλη ηλικία, οι υβριδικές μορφές του παραπέμπουν σε έναν ανανεωμένο σουρεαλισμό, μετατοπίζουν την αφήγηση σε μια νέα υποκειμενικότητα και χτίζουν μια νέα σχέση με τους κώδικες της ψυχανάλυσης. Εκεί που μπορεί να σε κυνηγάει ο μελλοντικός εαυτός σου, στην περιοχή του αχαρτογράφητου, όπως συμβαίνει στο Δίαιτα σε μεγάλη ηλικία, ο εαυτός μπαίνει στο στόχαστρο της αναπαράστασης.

Έτσι, ο καλλιτέχνης ανανεώνει με μεγάλες δόσεις ζωτικότητας το συμβολικό ρεπερτόριο της ταυτότητας, ενσωματώνοντας και το ρεπερτόριο της διαφοράς. Από μία άποψη μοιάζει να ξυπνά τους εφιάλτες μας, την ίδια στιγμή που ανακαλεί την ηδονιστική όψη της ζωής.
Ταυτόχρονα, η άγρια χαρά της ζωγραφικής του Πλοιαρίδη αναπροσδιορίζει τις έννοιες και τις αποχρώσεις της ζωγραφικής σήμερα. Το κεφάλαιο που άνοιγε θριαμβευτικά στη δεκαετία '80, στον απόηχο του ενθουσιασμού της εποχής για την αφαίρεση ως διεκδικητή της ελευθερίας της χειρονομίας –και με την ταυτόχρονη παραδόξως αναγνώριση ιχνών εκφυλισμού της πίστης στην μοντερνικότητα τέτοιων εκφράσεων– είναι ακόμη ανοικτό.

Θούλη Μισιρλόγλου

12|10|2019 - 16|02|2020
Τρ-Τε-Πα-Σα-Κυ 10:00-18:00, Πε 10:00-22:00 Δευτέρα κλειστά
4€ γενική είσοδος. Ισχύουν μειωμένα εισιτήρια και ατέλειες.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Φορέας Χρηµατοδότησης

ΕΣΠΑ 2014-2020

Φορέας ∆ιοργάνωσης

MOMus