Βασίλης Σαλπιστής

salpistis

Από την τοπιογραφία έως την ηθογραφία και παρά τη σαφή επιλογή μιας κλασικής ζωγραφικής θεματολογίας, διαπιστώνουμε ότι ο Βασίλης Σαλπιστής σκηνοθετεί με τα έργα του ένα δοκίμιο, όχι μόνο για την ιστορία του Δυτικού πολιτισμού, αλλά και τη στάση του (μας;) απέναντι σε αυτήν, είτε αφορά έναν περίκλειστο οργιώδη κήπο είτε αγρίμια με τη λεία τους είτε ένα οικογενειακό πορτραίτο. Τα ζωγραφικά έργα του δεν λειτουργούν μόνο ως τεχνικά κοπιαστικές και υπεραναλυτικές απεικονίσεις˙ είναι απόπειρες προσέγγισης της ιστορίας της ζωγραφικής, του ανθρωπολογικού βλέμματος στη φύση και τη σχέση της με τον ανθρώπινο παράγοντα, λειτουργούν ως τοπογραφικές και υπαρξιακές αναλύσεις ενός κόσμου στον οποίο ο ζωγράφος άλλοτε ζει και άλλοτε τον αντικρίζει ως θεατής του.

Η παρούσα ζωγραφική αφήγηση του Σαλπιστή, είναι ένα πέρασμα από παρισινούς εσωτερικούς κήπους, μονοπάτια λατόμων και άγριων ζώων, που συγκεφαλαιώνεται στο έργο όπου απεικονίζεται ο André Malraux, ο γνωστός αυτός Γάλλος διανοούμενος, ανθρωπολόγος, συγγραφέας, τεχνοκριτικός και υπουργός πολιτισμού της Γαλλίας  (τα έτη 1959-68, κατά την προεδρία του Ντε Γκώλ) με τα παιδιά του. Η εικόνα αυτή, βασισμένη σε φωτογραφία που βρήκε ο ζωγράφος σε ένα Paris Match (περιοδικό) της δεκαετίας του ‘60, είναι μια πραγματεία πάνω στην οπτική και τη σημασία του σημείου θέασης του Άλλου, μια ηθογραφική αποτύπωση του «δυτικού βλέμματος» στον κόσμο: ο Malraux, ερευνητής και γνώστης της πολύμορφης διαφορετικότητας των πολιτισμών, μαζί με τα τρία παιδιά του, ποζάρουν παίζοντας με τις κούκλες Κachina της συλλογής τους (ιερά αντικείμενα της γηγενούς ινδιάνικης φυλής των Hopi στην Αμερική). Όλοι μαζί και επισταμένως επικεντρώνονται στα πολιτιστικά αντικείμενα μιας εξωτικής κουλτούρας, μέσα σε ένα εύλογα παράταιρο πλαίσιο, αυτό του σύγχρονου αστικού Παρισιού της δεκαετίας του ‘60.

Με τη ζωγραφική πρόταση του Σαλπιστή επανερχόμαστε σε αρχετυπικά ερωτήματα, τόσο καλλιτεχνικά, όσο και φιλοσοφικά, για να διαπιστώσουμε πως το σημείο θέασης της φύσης και του κόσμου μπορεί να ορίζει το τι αντιλαμβανόμαστε από όσα βλέπουμε. Το σημείο θέασης, άλλωστε, είναι αυτό που μπορεί και εντέλει αποτελεί επιλογή, απόφαση και την απαρχή κάθε ερευνητικής απόπειρας. Και το σημείο στο οποίο στέκεται ο Βασίλης Σαλπιστής, είτε ως Έλληνας που απέκτησε τη γαλλική υπηκοότητα είτε ως ζωγράφος που προσεγγίζει εκ νέου την ιστορία της ζωγραφικής, ο τρόπος με τον οποίο «κροπάρει» τα τοπία που αποτυπώνει και ορίζει την κάθε καλλιτεχνική του απόφαση, είναι η ουσία του ιστορικού και πολιτικού βλέμματός του στον Άλλο.

Αρετή Λεοπούλου

12|10|2019 - 16|02|2020
Τρ-Τε-Πα-Σα-Κυ 10:00-18:00, Πε 10:00-22:00 Δευτέρα κλειστά
4€ γενική είσοδος. Ισχύουν μειωμένα εισιτήρια και ατέλειες.

ΚΕΝΤΡΙΚΗ ΕΚΘΕΣΗ

Φορέας Χρηµατοδότησης

ΕΣΠΑ 2014-2020

Φορέας ∆ιοργάνωσης

MOMus